…van de wereld


Nog een paar momenten en dan heb ik geen internet meer. De computerkast ga ik dan uit elkaar halen, dus ook de PC wordt dan losgekoppeld. Oh help…wat zal ik mij ver verwijderd voelen van de wereld. In het andere huis zal de verbinding ergens volgende week operationeel zijn, maar wanneer precies is nog niet bekend.

Geen mail, geen muziek, geen zatte vrienden en geen quizsite. Wel een zware tol voor het wonen in een nieuw huisje . Nog even duimen dat Versatel en KPN hun werk goed gaan doen.

Misschien dat ik de komende dagen maar eens ga genieten van het uitzicht vanuit mijn oude huisje. Dat heb ik sinds ik hier woon minder gezien dan mijn computerscherm.

———-
Update: ik kan het gewoon niet! Ik wacht maar tot zaterdag met demonteren.

Imbuskunde

Terwijl mijn Casa Nuevo eruit ziet al een maagdelijk paleisje wordt mijn huidige woning meer en meer een warzone. Al een paar avonden ben ik, gewapend met imbussleutel en verhuisdozen, aan de slag met het leeghalen en demonteren van de kasten van het grote Zweedse warenhuis. Dus overal planken en dozen in de kamer. Niet echt gezellig.

Ondertussen heb ik een nieuw verplicht studie-object gevonden. Ik ben begonnen met het doornemen van de handleiding van mijn verwarming die maarliefst 31 (!) pagina’s omvat. Kortom, een korte cursus programmeren. Ik citeer een zinnetje uit de handleiding:”De thermostaat met een menselijk trekje”. Goh, heb ik ineens een beste vriend(in?) in huis die mij de warmte geeft op de momenten die ik wil. Wat wil een mensch nog meer?

Eerst maar eens de instructies op pagina 17 doornemen voor het vervangen van de batterijen.

Sale @ my place!

Zegt het voort, zegt het voort!

Ik heb nog in de aanbieding:
30m2 kliklaminaat – GRATIS
Afzuigkap, 1jr oud – 20 euro
Vriezer, tafelmodel – 30 euro
Koelkast, met klein gebrek – GRATIS
bankje, tweezits – GRATIS

Het laminaat was supersnel weg. Nog geen minuut nadat ik deze op marktplaats had gezet belde er al een mevrouw uit Zwaag, wiens dochter net een kamer met ranzig tapijt heeft in Den Haag. Misschien kan ik ook de vrieskist en koelkast nog aan haar slijten!

Maar ik wil graag van de vriezer en afzuigkap af. Die zijn namelijk in mijn nieuwe woning al geregeld. Dus als je iemand kent die hier verlegen om zit dan hoor ik het graag!!!

Het zit erop!

Ja, de verf dan. De klus die ik zaterdag was begonnen is eindelijk geklaard. Met de nieuw aangeleerde techniek ziet de kamer er nu (vrijwel) streeploos uit. Om twee uur vanmiddag kwam het moment waar ik zo lang naaruit had gekeken. Het plastic en stroken tapa die de vloer en keuken bedekte konden verwijderd worden! Na drie dagen kon ik weer genieten van de mooie keuken en het laminaat. En nu in combinatie met een vers geverfde ruimte. En deze jongen is er helemaal gelukkig mee.

Nu weer hard aan de slag in het oude huis om dat gereed te krijgen voor de verhuizing van aanstaande zondag. Ook ga ik marktplaats.nl even onveilig maken met wat advertenties om van mijn zooi af te komen die ik in het nieuwe huis niet nodig heb.

___________________
Ps. Globetrotters die zondag graag willen helpen met de verhuizing zijn natuurlijk van harte uitgenodigd om een reactie te geven. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

En nog een keer!

Vanmiddag kwam ik vol goede moed aan in mijn nieuwe woning om daar verder te gaan met schilderen. Met mijn jas nog aan ging ik meteen de bel even repareren. Die was er ineens mee gestopt gister. De oorzaak was een contactje wat niet helemaal contact meer maakte. Met een vlugge vaardigheid waar MacGyver nog jaloers op zou zijn had ik dit gefikst. Een goed begin van de klusdag dus.

Maar eenmaal aangekomen in de woonkamer wachtte mij een wat onaangename verrassing. Het verfwerk van de dag ervoor was dus niet helemaal goed aangebracht. Ik had de verkeerde techniek gebruikt, waardoor er strepen waren ontstaan. Dan kun je twee dingen doen: gewoon doen alsof er nix aan de hand is en je voornemen enkel nog bezoek ontvangen in het donker, of even door de zure appel heen bijten en de klus overdoen.

Ik besloot het laatste. Dus met frisse tegenzin ben ik de muren weer te lijf gegaan voor de tweede (!) keer. Baal baal. Maarja, dan heb ik wel wat meer verf nodig en de bouwmarkt is dicht. Ik heb zoveel mogelijk muur gedaan, maar toch ben ik nog niet klaar. Ik ga morgen het plaffond nogmaals van verf voorzien en moet dan nog ongeveer 20 vierkante meter muur doen. Die muur is zo gedaan, alleen het plaffond is gewoon rotwerk. Maargoed, als ik vroeg begin kan ik morgen rond een uurtje of twee helemaal klaar zijn met verfen. Een dagje later dan gepland, maar het is niet anders. Nu heb ik wel wat minder tijd voor de klussen in het oude huis.

Overigens moet ik zeggen dat de muur er nu een heel stuk beter uit ziet dus het loont wel de moeite. Alleen jammer van de tijd. Die had ik graag aan inpakken besteed.

Kliederclub

Gisteren heb ik de woonkamer en keuken ingepakt in plastic. Het is nu net alsof je in een hele grote boterhamzak loopt! Maar hiermee bescherm ik wel mijn vloer en keuken tegen de verfklodders die de muur en het plaffond net niet halen. En als ik nu kijk naar alle klodders die op het plastic terecht zijn gekomen blijkt dat geen overbodige luxe te zijn. Ja, eens geen schilder, altijd geen schilder.

Door onvoorziene omstandigheden was mijn schildermaatje gister niet in de gelegenheid om mij bij te staan, dus ging ik het huis in mijn eentje met de verfroller te lijf. Uiteindelijk verliep dat voorspoediger dan gedacht. Ik moet nu nog ongeveer anderhalve muur en verwacht daar met twee uurtjes mee klaar te zijn.

Natuurlijk zat ik gister al onder de verfspatten die er even goed afgeschuurd moesten worden. En dat heb ik gedaan onder mij oh-zo-comfortabele douche. Respect voor de vorige bewoners. De badkamer die zij hebben aangelegd is een heerlijke plek om te vertoeven, kan ik je vertellen!

Vanaf morgen meer nieuws over de belevenissen in mijn oude huis. Inpakken, afstomen, slopen en de hele zooi… Minder leuke activiteiten dus.

Some days are better than others

En vandaag is zo’n dag!!! Volgens voorschirft diende ik vóór het passeren het huis te bekijken en het formeel te accepteren. Hadden de verkopers een welkomskratje Hertog-Jan voor mij achtergelaten, dus viel er weinig meer te bekijken. Geaccepteerd dus.

Het samenzijn bij de notaris was ontspannen, leuk en gezellig. Dat mag ook wel, want de teksten van alle contracten zijn al moeilijk en formeel genoeg. Hier en daar had de notaris zelfs nog wat adviezen voor de toekomst. Toch leuk, nietwaar?

Daarna met de vers verkregen bos sleutels op een draf naar mijn nieuwste bezit! Meteen alle maten opgenomen en een beetje onwennig in rondgelopen. Ook heb ik even snel van de gelegenheid gebruik gemaakt om foto’s te nemen van de huidige staat. Over anderhalve week moet dit vol staan met mijn spulletjes. Raar idee hoor.

Klik –>hier<– om de foto’s te bekijken.

Als je mijn huis in real life wilt zien dan ben ik vanavond van 9 tot 10 daar aanwezig.

Het aftellen is begonnen!

Ow…nog anderhalf uur. En dan ga ik beginnen aan de procedure die mij voor het eerst in mijn leven ‘huizenbezitter’ gaat maken! Zenuwachtig? Hm, beetje. Het voelt een beetje alsof ik jarig ben ofzo. Een feestelijke opwinding maakt zich langzaam maar zeker meester van mij.

Dus dan moet ik de komende jaren ook op zondag klussen in huis, op zaterdag naar de Praxis en mijn stemgedrag af laten hangen van het standpunt ten aanzien van de hypotheekrente-aftrek. Ik ga vanmiddag meteen wat foto’s schieten en zal proberen die zo snel mogelijk via deze site beschikbaar te maken voor jullie.

Zijn de doekoes aangekomen?!

De dag begon uitermate slecht. Eerst drie uur in de file naar Den Haag. Daar vervolgens voor niks aangekomen en weer terug naar de Hometown. Dat belooft dan niet veel voor de rest van de dag. Dus met het zweet in de handen belde ik de notaris om te informeren of mijn geld daadwerkelijk gestort was op haar rekening.

Ik zou teruggebeld worden.

Ruim drie uur later is het verlossende antwoord gekomen. Ik ben eindelijk een paar duizend euro armer! Yes! Waarom ben ik daar dan blij mee? Omdat de overdracht van het huis morgenochtend dus gewoon door kan gaan!!! Champagne!

Iederheen houd van doekoes

Pff…Voor mij is het ‘zweet-tussen-de-handenmoment’ van deze week wel weer geweest. De afgelopen dagen ben ik bezig geweest om uit te vinden hoe de betalingsprocedure rond de eerste storting van mijn hypotheek eruit moest zien. Uiteindelijke uitkomst: uiterlijk 2 weken na het passeren van de akte dient mijn hypotheekverstrekker die storting binnen te hebben. Fair enough. Dan heb ik dus nog twee weken om die storting over te boeken. En dan ben ik nog ruim op tijd. Dat is geen slecht idee, want het aflossen van je huis al met een achterstand beginnen is ook niet prettig.

Nét toen ik vanmiddag besloot om na een dag hard werken mijn tas in te pakken en naar huis te gaan ging mijn telefoon. De notaris. Of ik aanstaande vrijdag (de dag van passeren) even een flink aantal duizend euro gestort wilde laten worden. Het betrof een deel van de eerste storting.

Say what?!

Zo had ik het niet bedacht. Ja, de zaken waren veranderd en mijn hypotheekverstrekker wilde het geld toch maar vrijdag al hebben. Nu heb ik al die duizendjes wel op mijn rekening staan, maar nu moet ik nog zorgen dat het overmorgen op de rekening van de notaris staat. Hm, een overshrijivingsformuliertje? Gaat nooit werken. Een spoedboeking aan het loket? Dat gaat theoretisch werken. Maar dan moet ik morgen voor 13.30 op het postkantoor zijn. En aangezien ik dan nog druk bezig ben met klanten vermaken in het Verre Zuiden lukt dat ook niet.

Help!

Rare situatie. Ik heb moeite om op tijd van mn centen af te komen. Maar daar was mijnposbank.nl als redder in nood. Na drie keer de FAQ van de bank doorgenomen te hebben leek het erop dat wanneer ik de boeking vanavond zou doen alles in orde zou komen. Maarja, ik wilde hier natuurlijk wel zéker van zijn. Dus toch maar even bellen met 0800-POSTBANK. Daar kon de vriendelijke dame mij geruststellen en bevestigen dat wanneer ik vanavond het geld over zou schrijven alles goed zou komen. Zelfs nog een dag te vroeg.

Je begrijpt dat ik vanavond direct gezorgd heb dat die centen van mn rekening gehaald werden. Opgelucht, maar een stuk lichter kan ik vanavond gaan slapen in de wetenschap dat alles goed zal komen met mijn huisje. Nu nog even kijken waar ik de Praxis van ga betalen… Iemand een fiets kopen misschien?