Zomaar een paspoort?

Vanochtend was in principe een doodnormale ochtend. Licht aan, wakker worden, douchen en de deur uit naar de afspraak van die dag. Nu was de afspraak in principe ook niet heel boeiend. Ik ging namelijk mijn nieuwe paspoort ophalen. Een handeling die niet echt van betekenis lijkt, omdat het voornamelijk een gebeurtenis van nummertje trekken, lang wachten en andere mensen bekijken. Nu valt over dat laatste punt al een hele blog te schrijven, maar dat doe ik niet. Het gaat mij vandaag namelijk om iets anders. Toen het matrixbord aangaf dat mijn nummer (D311) aan balie 4 mocht verschijnen liep ik (nog enigszins houterig door ribblessure) naar de vriendelijke dame die routineus mijn nieuwe reisdocument overhandigde. En dat was dat.

Of niet?

Ik ben nu namelijk in het bezit van een document waar slechts een klein deel van deze wereld aanspraak op kan maken. En dat document is, naast de 48 euro die het mij heeft gekost, eigenlijk van onschatbare waarde. Ga maar na, ik kan ongestoord door heel Europa reizen. En in de wat schimmiger landen op deze aardbol kan dit paspoort je heel wat problemen besparen. Ik heb het in het verleden meerdere keren meegemaakt dat ik op grond van mijn paspoort door de autoriteiten niet zo hufterig werd behandeld als de lokale bevolking, mensen uit het armere buurland of mensen uit de USA. Als je vanavond naar het noorden van Marokko afreist staan daar hordes mensen te wachten die woestijnen hebben doorkruist en hun leven nog verder gaan riskeren om Europa in te komen. Dat hebben zij over voor een soort paspoort waar de mijne onder valt. En ik hoef er mijn leven niet voor te riskeren. Nee, een louzy 48 euro’s is het enige, omdat ik toevallig hier geboren ben. En dat maakt schijnbaar onbeduidende moment van deze ochtend toch best bijzonder. Ik durf best te zeggen dat ik nu beschik over een document waar vele miljoenen mensen ook over willen kunnen beschikken.

Beste lezer, realiseer je bij de volgende keer dat je binnen Shengen ongestoord reist of als je bij een vage grensovergang niet gevisiteerd wordt omdat je uit het vervelende buurland afkomstig komt.
Beste lezer, denk bij het afhalen van je paspoort even aan al die afrikanen die in Noord-Marokko hun leven gaan wagen om op een vlotje de Straat van Gibraltar over te steken. Dan valt 20 minuutjes wachten wel weer mee.

Een gedachte over “Zomaar een paspoort?

  1. Mooi geschreven en helemaal mee eens . Mensen weten niet meer wat er mis is in hun buurland, en staan onvoldoende stil bij het leed van een ander. groetjes Linda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s