De laatste logjes wegen het zwaarst

…zeker als je na een reis van ruim 25 uur weer thuis bent. Gelukkig werd ik door mamlief van het station gehaald, want ik zag het niet zo zitten om het stuk naar huis te lopen met alle bagage. Overigens moest die bagage in het zwaar beveiligde Surabaya bij de toegang tot het vliegveld nog wel opengemaakt worden. Ik had namelijk een blik met koffie gekregen van iemand. Althans, ik ging er vanuit dat er koffie in zou zitten. En de oprator van de scanner vond dat ding er een beetje vreemd uitzien op zijn monitor. Dus of ik even de tas open wilde maken. Maar nauurlijk meneer! Ondertussen flitste wel even door mijn hoofd dat ik dus niet 100% zeker wist dat er koffie in zat en dat ik ook niet wist van wie ik dat precies had gekregen. Het zal je maar gebeuren dat je ineens een paar weken kost en inwoning krijgt van de Indonesische staat… Maar na een kritisch, doch ontspannen, vraaggesprek en een blik op de koffie kon ik mijn reis vervolgen… Pfff!

Heel Surabaya was overigens streng beveiligd. Bij het 4-sterrenhotel bij mij op de hoek werd je auto van onder met spiegels bekeken en moest de kofferbak open. Bij TP werd mijn tas altijd met een aparaat gescanned en bij de MacDonalds in Surabaya Mall moest je door detectiepoortjes. Tenslotte was er bij het vliegveld een post van de landmacht die auto’s aan een inspectie onderwierpen. Ik vraag mij nog steeds af wat er nu precies aan de hand was daar…

Maar de reis verlief verder voorspoedig. Wel veel wachten tussen de vluchten door, maar in Jakarta had ik een krantje meegnomen die ik kon lezen. Ook heb ik daar mijn laatste centen op kunnen maken aan een kopje koffie. Dat was met enig onderhandelen namelijk precies gelijk aan de hoeveelheid geld die ik nog had!

Het slapen in het vliegtuig ging niet zo heel goed dus nu ben ik nog een beetje gaar en ben aan het overwegen vanmiddag nog even een tukje te doen. Ik kreeg namelijk pas laat dooor wat een prettige slaaphouding was. Maar toen was ik dus al een beetje over mijn slaap heen en werden er links en rechts al wat kinderen wakker. Grrrr…. Zondag zal ik nog even een logje plaatsen met wat foto’s die ik met mijn telefoon heb gemaakt, zodat je een beetje een idee krijgt van wat ik allemaal gezien heb.

Ik vond het erg leuk om mijn ervaringen met jullie te delen en ik hoop dat jullie het ook leuk vonden om mijn belevenissen te volgen. Waarschijnlijk zal ik vanaf half september mijn verhuisperiekelen op een soortgelijke manier de wereld in slingeren voor diegene die daarin geïnteresseerd is. Okay, nu snel (heel) even de stad in op de eerste foto’s op te halen en twee andere rolletjes weg te brengen. Dan kan ik ondertussen nog even gaan verzinnen wat ik zondag in mijn afsluitende log allemaal zal schrijven.

Een gedachte over “De laatste logjes wegen het zwaarst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s