De belevenissen in Sanur

Vanochtend ben ik door iemand van de homestay naar Denpasar gebracht om voor morgen een ticket naar Surabaya te kopen. Hij vertelde mij dat het down town goedkoper was dan in het toeristische Sanur zelf. En ik vermoed dat hij gelijk heeft, want voor 30 eu vlieg ik morgenochtend naar Surabaya. Ik kwam er echter wel net achter dat mijn naam niet helemaal correct op het ticket staat, dus ik moet morgen nog wel even vriendelijk glimlachen bij het inchecken.

Gister ben ik nog even op en neer over het strand gelopen, maar daar word je gevolgd door mensen die graag willen dat je hun winkeltje bezoekt. Daar heb ik dus geen zin in want ik ga toch niets kopen. Dan is het dus vrij vervelend als mensen vijf minuten met je meelopen, een gesprek uitlokken en dan op het eind een beetje verontwaardigd zijn dat je na al die ‘bonding’ niet met ze meegaat om even te kijken. Overigens ligt het strand er prima bij. Je kunt echt zien dat ze er veel geld en moeite in hebben gestoken om van Sanur een soor upclass alternatief voor Kuta te maken. En in het kader van upperclass leven heb ik mezelf maar de eerste Bintang gegund gister! Lekker hoor…!

En op straat heb ik het nog altijd druk met het afwijzen van mensen die ‘Transport mister?’ roepen. Opzich geen probleem, want je zegt gewoon vriendelijk ‘No thank you’. Maar het wordt wat lastiger als ze aan je vragen waar je vandaan komt, hoe je heet en dat soort dingen. Dan kun je ze met enig fatsoen dus niet negeren en moet je wel antwoorden. Immers, je moet dat zelfde stuk later ook nog gewoon terug kunnen lopen… Maar inmiddels heb ik wel geleerd om dit soort gesprekjes vriendelijk glimlachend snel af te kappen.

Overigens wordt ik de laatste dagen minder vaak door mensen gevraagd om hun restaurant in te komen. Vooral de wat duurdere. Zou het komen doordat ik hier in t-shits rondloop die nog uit mijn Havo-tijd stammen en omdat ik mij niet zo enthousiast scheer? Ik loop er dus wel een beetje bij als een zwerver hier. Nog een weekje en dan mag ik mijn nette pak weer aan en een das om.

Een gedachte over “De belevenissen in Sanur

  1. Wobbin!!!
    Was ik er toch van overtuigd dat je afgelopen zaterdag al terug zou komen maar Marian & David haalden me uit die droom! Teleurstelling voor mij, gellukkig voor jou..
    Maaruh blijf een beetje uit de buurt van Sumatra, daar vallen vliegtuigen uit de lucht en ik wil je graag heel terug!
    Muchos besos to my great pimpin’!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s